Wizyta w Polmosie Bielsko-Biała

Leżące u podnóża Beskidów miasto Bielsko-Biała od wieków znane jest z produkcji mocnych alkoholi. Region obfituje w źródła czystej wody z górskich potoków, potrzebnej zarówno do zestawiania wódek, jak i – w dawniejszych czasach – do chłodzenia aparatów do destylacji. Nie bez znaczenia na przestrzeni wieków było też botaniczne bogactwo porastających góry lasów, dostęp do miodu, jałowca, owoców, ziół i korzeni, z których powstawały, i powstają, takie trunki regionalne jak: miodonka, jałowcówka, tarninówka i wiele innych, na czele ze śliwowicą, nieodmiennie kojarzoną z surowym górskim klimatem.

Czytaj więcej

Wizyta w destylarni Metelka

Metelka to jeden z najbardziej cenionych na Morawach producentów absyntów i jeden z czołowych czeskich wytwórców likierów, w szczególności emulsyjnych – jajecznych i mlecznych. Sami nie destylują, kupują gotowy alkohol. Ich zakład w Vizovicach znajduje się po sąsiedzku z ich głównym inwestorem, czyli znaną ze śliwowicy firmą R Jelinek. Mają tu linię do butelkowania (butelkują także na czeski rynek licencyjne rumy i giny), zestawialnię i mieszalnię likierów, perkolatory do maceracji ziół na absynty.

Czytaj więcej

Wizyta w zakładzie R. Jelínek

Region Vizovicki od wieków słynie z wyrobu śliwowicy i innych owocowych destylatów. Podobnie jak nasze Łącko, obfituje w sady owocowe, szczególnie zaś śliwki różnych odmian, także sprowadzanych tu z: Niemiec, Austrii, Węgier czy Serbii. Z najstarszych dokumentów wynika, że co najmniej w XVII wieku wypalano tu śliwkowe okowity. Przed wojną działało tu kilka destylarni, z których największą była gorzelnia Karela Singera na północnych obrzeżach miasteczka. Singer odkupił w 1895 roku zakład od Simona Frischa i zaczął go rozbudowywać. W podobnym czasie swoją niewielką destylarnię otworzył Zygmunt Jelínek, który prowadził w Vizovicach gospodę. W tym czasie w miasteczku działały także gorzelnie: Moryca Weissa, Jana Haby, Franciszka Kalendy, Antoniego Kalendy i Jozefa Bajera. Około 1894 roku sadownicy i gorzelnicy utworzyli w Vizovicach spółdzielnię, zbudowali własny młyn i nową destylarnię Razov, by lepiej konkurować na rynku ówczesnego imperium Austro-Węgierskiego. W latach 20. XX wieku synowie Zygmunta Jelínka – Rudolf i Vladimir – zbudowali bocznicę kolejową prowadzącą do destylarni, podpisali umowę z francuskim producentem koniaków J. Denis na licencyjny wyrób winiaku w Vizovicach, rozpoczęli też eksport, m.in. do USA. W 1926 roku bracia się rozstali, Vladimir prowadził gospodę i otworzył nową, małą destylarnię, Rudolf zaś budował imperium oparte na śliwowicy. Strzałem w dziesiątkę okazało się być wprowadzenie koszernych wyrobów, najpierw śliwowicy i jałowcówki, potem kolejne okowity zyskiwały certyfikaty koszerności, bardzo cenione na rynku amerykańskim.

Czytaj więcej

Kalenderka

W 1928 roku w Vizovicach, po przeciwnej stronie miasteczka w stosunku do zakładu Rudolfa Jelinka, swoją małą destylarnię otworzył Antoni Kalenda. Wypalał m.in. śliwowicę, z której słynie region, lecz także jabłkowicę z własnych jabłek czy jałowcową borovičkę. Rodzina Kalenda miała zresztą duże tradycje gorzelnicze, w 1924 roku swój zakład założył także Jan Kalenda.

Czytaj więcej

Fabryczna City w miejscu Polmosu Kraków

W Krakowie, na terenach przemysłowych Grzegórzek powstaje kompleks biurowo-gastronomiczny Fabryczna City. Wykonawcą jest firma Inter-Bud. Jak podała „Gazeta Krakowska”: „Wnętrze kompleksu Fabryczna City kryje wielką atrakcję urbanistyczną, jaką jest zespół historycznych budynków dawnej Państwowej Wytwórni Wódek nr 11, która powstała w latach 20. i 30. minionego stulecia. Po wojnie zajmował je Polmos i produkowana była również Coca Cola. Przez krótki czas wytwarzano tutaj również wódkę Sobieski. Poprzemysłowy zespół budynków, którego ozdobę stanowią m.in. stare, ceglane elewacje dawnej destylarni, zostanie zrewitalizowany na cele usługowe przy użyciu wysokiej klasy materiałów wykończeniowych oraz nowoczesnych technologii. W części zabytkowej planowany jest luksusowy hotel oraz lokale gastronomiczne typu concept z klimatycznymi ogródkami przy zewnętrznym deptaku zadaszonym przeszklonym dachem, spełniającym funkcję ekranu ledowego. W części gastronomicznej znajdą się m.in.: restauracja włoska z winiarnią, stek&burger house, sushi bar, whisky bar, kawiarnia z cukiernią. Ciekawym uzupełnieniem tej części będzie browar połączony z kręgielnią, salą wyposażoną w stoły bilardowe i salą taneczna. W części mieszkaniowej zaprojektowano m.in. dużą liczbę małych mieszkań w typie start-up”.

Czytaj więcej

Wizyta w Nela Drinks

Kilka kilometrów od Czeskiego Cieszyna, we wsi Dolní Žukov, przy wąskiej wiejskiej drodze na wzgórzu jest destylarnia Nela Drinks. Już po przekroczeniu granicy w Cieszynie widać przy drodze ich reklamy. Rodzinna firma powstała w 2000 roku, początkowo jako mała gorzelnia – zaczynali od śliwowicy, potem zaczęli destylować gruszki, następnie także zestawiać ziołowe likiery. W 2017 roku uruchomili gorzelnię usługową dla okolicznych sadowników, którym destylują ich owoce. Na miejscu odbywa się fermentacja, a potem destylacja w niewielkim aparacie kubłowo-kolumnowym czeskiej produkcji. Ich własna oferta jest bardzo szeroka – od śliwowicy o mocy 50%, przez wódki, po typowe dla czeskiego rynku alkohole, jak rum z buraków cukrowych, czyli tuzemak, zielony likier miętowy, jałowcową borovičkę, sznapsy gruszkowe, śliwkowe, morelowe, brandy, likiery ziołowe i inne, w większości bardzo niskiej jakości. Ich marki to m.in. Ferdinand i Beskydská. Na miejscu w destylarni można kupić pełną ofertę ich alkoholi.

Czytaj więcej

Češkův mlýn 

Historia gorzelni w miasteczku Jarcová, przy rzece Bečva, na drodze do Vizovic, sięga 1876 roku. W 1933 roku Jan Češek obok postawił młyn. W 1953 roku majątek znacjonalizowano, ale w 1991 roku spadkobiercy właściciela odzyskali mocno zniszczony zakład. Dzisiaj właścicielem jest spółka Probio, młyn miele mąkę, a destylarnia – Češkova pálenice – przetwarza owoce od okolicznych sadowników, głównie śliwki i gruszki. Mają niewielki, na 300 l, aparat kotłowo-kolumnowy do destylacji, a jeśli potrzeba, to i do rektyfikacji destylatu (kolumna wyposażona jest w miedziany deflegmator). Standardowo uzyskują alkohol o mocy 60-70%, ale może być też moc powyżej 80%. Mają też własną fermentację, a wieloletnie doświadczenie pozwala wykorzystywać dzikie drożdże, przy których proces fermentacji trwa dłużej, a aromatów jest więcej. Śliwowicy wypalanej obecnie w destylarni można spróbować w najbliższej restauracji, ponad młynem, która nazywa się Hostinec za Vodů.

Czytaj więcej

Wizyta w destylarni Castagner

W małej wiosce Vazzola, u podnóża gór Conegliano, w samym sercu win prosecco, kilkanaście kilometrów od Treviso, swoją ogromną, nowoczesną destylarnię ma rodzina Castagner. Roberto Castagner założył firmę w 1996 roku i bardzo szybko stał się jednym z największych producentów (6 mln l rocznie, ok. 12% udziału w rynku grappy). – Być może dlatego, że nie miałem w rodzinie poprzedników związanych z wytwarzaniem grappy, podszedłem do jej produkcji w sposób innowacyjny. Nie wstydzę się tego, że produkujemy grappę na skalę przemysłową, że nie jesteśmy firmą rzemieślniczą, bo wiem, że nie mielibyśmy tak mocnej pozycji na rynku, gdyby nie przemawiała za nami jakość produktów – mówi Roberto Castagner.

Czytaj więcej

Wizyta w destylarni Nardini

Stara destylarnia Nardini mieści się w samym centrum Bassano del Grappa, miasta, które uważane jest za stolicę grappy. Dziennikarze często – niezgodnie z prawdą – wskazują, że sama nazwa „grappa” wywodzi się od nazwy miasta. Tymczasem dodatek del Grappa miasto otrzymało… dopiero w 1928 roku. Grappa to nazwa wzgórz, które otaczają Bassano, ale to także nie od nich wziął nazwę włoski trunek, lecz od dawnego nazwania pozostałości po tłoczeniu winogron (graspo/graspe/graspa).

Czytaj więcej

Wizyta w destylarni Poli

Firmę założył w 1898 roku Giobatta Poli, wciąż jest ona w rodzinnych rękach, zarządzana już przez czwarte pokolenie. Firma mieści się w wiosce Schiavon, tuż obok kolebki grappy – miasteczka Bassano del Grappa. Rodzina Poli żyje w tym regoionie od XIV wieku, kiedyś prowadzili tawernę w wiosce Gomarolo, potem przenieśli się do Schiavon, zajmowali się handlem winem i otworzyli mała destylarnię. Na początku XX wieku Giovanni Poli był pierwszym w okolicy właścicielem samochodu i telefonu. Obecnie destylarnia mieści się w tym samym miejscu, w którym powstała, z charakterystycznym kominem z czasów, kiedy alembiki były ogrzewane węglem. Firmą zarządzają Jacopo, Andrea i Barbara Poli. Destylarnia jest otwarta dla zwiedzających, działa też przy niej wspaniale urządzone muzeum grappy. Drugie muzeum grappy rodzina Poli ma w Bassano del Grappa – w XV-wiecznym pałacu (Poli Museo Della Grappa). W obu prezentowane są stare maszyny, książki, butelki, jest to część wielkiej kolekcji Jacopo Poli, który ma także wielką bibliotekę książek o alkoholach, a i sam jest autorem książki o grappie. Wizyty są bezpłatne, a Jacopo Poli często sam oprowadza swoich gości po zakładzie w Schiavon.

Czytaj więcej

Wizyta w Nonino

Niedaleko Udine, w miasteczku Percoto, swoją destylarnię ma rodzina Nonino. Ulokowana w wielkim parku, na tyłach należącego do rodziny pałacu, jest największą destylarnią grappy robionej metodą, którą Włosi nazywają „artigianale”, powstaje w specjalnych kotłowych alembikach zwanych caldaiete.

Czytaj więcej

Nowa słodownia Kilchomana

Kilchoman ukończył budowę nowej słodowni, inaugurując jej pracę przez tradycyjne kiełkowanie słodu na nowym klepisku. Nowy budynek jest dwukrotnie większy od słodowni, która wykorzystywano od 2005 roku, można tui przerabiać 4 tony słodu tygodniowo. To pierwsza z zapowiadanych inwestycji destylarni, w planach jest budowa nowej leżakowni, rozbudowa centrum dla zwiedzających, a przede wszystkim – zwiększenie w ciągu najbliższych dwóch lat liczby pracujących alembików.

Wizyta w destylarni Capovilla

Vittorio Capovilla założył destylarnię w 1986 roku, na przedmieściach Bassano del Grappa. Wcześniej pracował w branży winiarskiej. Swój pierwszy alembik samodzielnie skonstruował w 1975 roku z części, które przewoził z Austrii. Pozwalał na destylację 300 l. Obecnie Capovilla robi 40-50 tys. butelek rocznie, mają też małą destylarnię Marie-Galante na Gwadelupie, gdzie robią rum typu agricole (m.in. marka Rhum Rhum). Mają też 4 ha własnych sadów, poza grappą i brandy w ofercie jest szeroki wybór wysokiej jakości destylatów owocowych, a nawet destylaty z piwa.

Czytaj więcej

Wizyta w Bepi Tosolini

W miasteczku Povoletto mieści się Distillerie Camel, destylarnia należąca do rodziny Tosolini. Licząca sobie 75 lat firma znana jest w regionie Fruli z eksperymentów z destylacją całych winogron. Protoplasta rodu, Bepi Tosolini, już w latach 50. XX wieku zaczął eksperymentować z alkoholem, który tutaj nazywany jest most, w innych miejscach zaś acquavite di uva. Jest delikatniejszy i bardziej rześki niż grappa.

Czytaj więcej

Fred Jerbis

włoska destylarnia, Fred – od Frederico, który zestawia gin, a Jerbis od ziół, bo zioła dominują w tej kompozycji. Produkt craftowy, zestawiany z 43 botaników, głównie lokalnych (Friuli), rosnących u podnóża Alp, każdy botanik jest osobno macerowany i osobno destylowany. Są tu: jałowiec, dzięgiel, cytryna, pomarańcza, mandarynka, tymianek, lawenda, mięta, anyż, koper włoski, sosna górska, melisa, irys, gorysz miarz (roślina z rodziny selerowatych), cząber, szałwia, piołun, krwawnik, lukrecja, szafran, kwiat pomarańczy, hyzop, majeranek, aromatyczny tatarak. – Zastosowaliśmy pięć różnych metod ekstrakcji ziół, chcieliśmy uzyskać alkohol o wyrazistym aromacie, cos pomiędzy klasycznym ginem a tak popularnymi w naszym regionie ziołowymi likierami amaro – mówi Massimo Pignat z destylarni Fred Jerbis. Te metody ekstrakcji to np. destylacja w parze wodnej, zimna maceracja suszonej i świeżej rośliny czy gorąca maceracja. Recepturę producent odnalazł w starych regionalnych przepisach, w książce z 1946 roku. W aromacie: eksplozja ziół, lukrecja, lawenda, ale i słodycz miodu, do tego rumianek, polne kwiaty. Smak delikatny, ziołowy, bardziej jak likier ziołowy niż gin, choć jałowiec jest wyraźny. Zwłaszcza w pikantnym finiszu jest dużo jałowca, pieprz, imbir, kardamon. Moc – 43%. W ofercie jest także gin o bardzo intensywnym aromacie rumianku, zestawiany zaledwie z siedmiu botaników – Fred Jerbis 7 Camomilla oraz wermut i amaro.

Czytaj więcej

Wizyta w Luxardo

Niedaleko Padwy znajduje się niewielka, urokliwa otoczona wzgórzami euganejskimi miejscowość – Torreglia. Jest tu mały hotel, wybudowany jeszcze w XIX wieku, niepozorny kościół św. Marcina, enoteka, kilka restauracji, kilka zabytkowych willi… W tym cichym, prowincjonalnym miasteczku powstaje jeden z najsłynniejszych na świecie likierów – Maraschino Luxardo.

Czytaj więcej

Whisky z Glasgow

The Glasgow Distillery Company zabutelkowała swoją pierwszą single malt whisky. Marka nazywa się 1770, whisky ma trzy lata, leżakowała w beczkach po bourbonie, a potem przez kilka miesięcy była finiszowana w beczkach z dziewiczego dębu. Nie filtrowana na zimno, zabutelkowana z mocą 46%. To pierwsza whisky, jaka powstała w Glasgow od ponad stu lat. The Glasgow Distillery Company jest tu pierwszą destylarnią whisky od 1902 roku, założyli ją Liam Hughes, Ian McDougall i Mike Hayward w 2012 roku. Dotychczas firma znana była z marki Makar Gin oraz wódki G52.

Czytaj więcej

Wizyta w destylarni Tarpan

Firma działa w historycznym browarze w Szczytnie, założonym w 1889 roku. Głównym produktem własnym jest wódka Bielik, ponadto firma ma szeroką dystrybucję alkoholi z importu – od win musujących i likierów największego producenta na rynku niemieckim, firmy Rotkäppchen, po bardzo atrakcyjne cenowo alkohole w takich kategoriach jak: tequila, rum, gin, likiery, wódka oraz brandy, m.in. marki: Eckes, Asmussen Rum, Don Cruzado Tequila, Billy’s Bourbon, Van Gogh Vodka, Hogarth Gin, Chantré Brandy, Juanita.

Czytaj więcej