Wizyta w destylarni Capovilla

Vittorio Capovilla założył destylarnię w 1986 roku, na przedmieściach Bassano del Grappa. Wcześniej pracował w branży winiarskiej. Swój pierwszy alembik samodzielnie skonstruował w 1975 roku z części, które przewoził z Austrii. Pozwalał na destylację 300 l. Obecnie Capovilla robi 40-50 tys. butelek rocznie, mają też małą destylarnię Marie-Galante na Gwadelupie, gdzie robią rum typu agricole (m.in. marka Rhum Rhum). Mają też 4 ha własnych sadów, poza grappą i brandy w ofercie jest szeroki wybór wysokiej jakości destylatów owocowych, a nawet destylaty z piwa.

Czytaj więcej

Wizyta w Bepi Tosolini

W miasteczku Povoletto mieści się Distillerie Camel, destylarnia należąca do rodziny Tosolini. Licząca sobie 75 lat firma znana jest w regionie Fruli z eksperymentów z destylacją całych winogron. Protoplasta rodu, Bepi Tosolini, już w latach 50. XX wieku zaczął eksperymentować z alkoholem, który tutaj nazywany jest most, w innych miejscach zaś acquavite di uva. Jest delikatniejszy i bardziej rześki niż grappa.

Czytaj więcej

Fred Jerbis

włoska destylarnia, Fred – od Frederico, który zestawia gin, a Jerbis od ziół, bo zioła dominują w tej kompozycji. Produkt craftowy, zestawiany z 43 botaników, głównie lokalnych (Friuli), rosnących u podnóża Alp, każdy botanik jest osobno macerowany i osobno destylowany. Są tu: jałowiec, dzięgiel, cytryna, pomarańcza, mandarynka, tymianek, lawenda, mięta, anyż, koper włoski, sosna górska, melisa, irys, gorysz miarz (roślina z rodziny selerowatych), cząber, szałwia, piołun, krwawnik, lukrecja, szafran, kwiat pomarańczy, hyzop, majeranek, aromatyczny tatarak. – Zastosowaliśmy pięć różnych metod ekstrakcji ziół, chcieliśmy uzyskać alkohol o wyrazistym aromacie, cos pomiędzy klasycznym ginem a tak popularnymi w naszym regionie ziołowymi likierami amaro – mówi Massimo Pignat z destylarni Fred Jerbis. Te metody ekstrakcji to np. destylacja w parze wodnej, zimna maceracja suszonej i świeżej rośliny czy gorąca maceracja. Recepturę producent odnalazł w starych regionalnych przepisach, w książce z 1946 roku. W aromacie: eksplozja ziół, lukrecja, lawenda, ale i słodycz miodu, do tego rumianek, polne kwiaty. Smak delikatny, ziołowy, bardziej jak likier ziołowy niż gin, choć jałowiec jest wyraźny. Zwłaszcza w pikantnym finiszu jest dużo jałowca, pieprz, imbir, kardamon. Moc – 43%. W ofercie jest także gin o bardzo intensywnym aromacie rumianku, zestawiany zaledwie z siedmiu botaników – Fred Jerbis 7 Camomilla oraz wermut i amaro.

Czytaj więcej

Wizyta w Luxardo

Niedaleko Padwy znajduje się niewielka, urokliwa otoczona wzgórzami euganejskimi miejscowość – Torreglia. Jest tu mały hotel, wybudowany jeszcze w XIX wieku, niepozorny kościół św. Marcina, enoteka, kilka restauracji, kilka zabytkowych willi… W tym cichym, prowincjonalnym miasteczku powstaje jeden z najsłynniejszych na świecie likierów – Maraschino Luxardo.

Czytaj więcej

Whisky z Glasgow

The Glasgow Distillery Company zabutelkowała swoją pierwszą single malt whisky. Marka nazywa się 1770, whisky ma trzy lata, leżakowała w beczkach po bourbonie, a potem przez kilka miesięcy była finiszowana w beczkach z dziewiczego dębu. Nie filtrowana na zimno, zabutelkowana z mocą 46%. To pierwsza whisky, jaka powstała w Glasgow od ponad stu lat. The Glasgow Distillery Company jest tu pierwszą destylarnią whisky od 1902 roku, założyli ją Liam Hughes, Ian McDougall i Mike Hayward w 2012 roku. Dotychczas firma znana była z marki Makar Gin oraz wódki G52.

Czytaj więcej

Wizyta w destylarni Tarpan

Firma działa w historycznym browarze w Szczytnie, założonym w 1889 roku. Głównym produktem własnym jest wódka Bielik, ponadto firma ma szeroką dystrybucję alkoholi z importu – od win musujących i likierów największego producenta na rynku niemieckim, firmy Rotkäppchen, po bardzo atrakcyjne cenowo alkohole w takich kategoriach jak: tequila, rum, gin, likiery, wódka oraz brandy, m.in. marki: Eckes, Asmussen Rum, Don Cruzado Tequila, Billy’s Bourbon, Van Gogh Vodka, Hogarth Gin, Chantré Brandy, Juanita.

Czytaj więcej

James E Pepper Distillery napełnia po 50 latach pierwsze beczki

Gorzelnia została zbudowana w 1869 roku, zamknięta w 1958 roku. Informacje o jej odbudowie pojawiły się w maju 2017. Jako jedna z pięciu destylarni miała zezwolenie na produkcję w Kentucky podczas prohibicji. Obecnie rozlano pierwszy po pół wieku destylat do beczek. Do produkcji będzie używana woda z historycznego ujęcia wody, które wypływa ze skały wapiennej, znajdującego się 200 stóp pod ziemią. Wykorzystywana będzie jedynie lokalnie uprawiana kukurydza i żyto. Odbudowa destylarni zakończy się na wiosnę 2018 roku. Przewidziano wybudowanie centrum dla zwiedzających oraz muzeum.

Sazerac inwestuje w Kanadzie

Amerykańska grupa Sazerac, właściciel m.in. Buffalo Trace Distillery w Kentucky, otwiera odrestaurowaną Old Montreal Distillery w Montrealu. Zakład powstał w 1929 roku, przez długi czas należał do grupy Seagram, ale od dziesięcioleci stał nieczynny. Sazerac kupił destylarnię w 2011 roku. Czołowym produktem będzie kanadyjska whisky, ale produkowane będą też gin czy genever.
Old Montreal Distillery zatrudnia 100 osób. Ma ogromny alembik, skonstruowany w Louisville, zbudowano nowy młyn zbożowy, wstawiono nowe kadzie. Na razie jest tu butelkowana kanadyjska whisky single barrel Caribou Crossing. W przyszłości będzie tu jednak powstawać własna whisky, magazyny są przygotowane na napełnienie 500 tys. beczek. Tymczasem jeszcze w tym roku w Old Montreal Distillery zostanie otwarte centrum dla zwiedzających.

Rozbudowa destylarni Ardbeg

Destylarnia Ardbeg rozpoczęła rozbudowę. Do dotychczasowej pary alembików dodane zostaną dwa kolejne, inwestycja zostanie ukończona w 2019 roku. Nowe pomieszczenie do destylacji zostanie zbudowane w miejscu, gdzie stały stare, wyburzone magazyny. Budowa nie wpłynie na ruch turystyczny, ani na bieżąca produkcje whisky. Ardbeg, dziś jedna z najpopularniejszych torfowych whisky, jeszcze do 1997 roku stał zamknięty. I mimo swojej sławy jest jedna z najmniejszych szkockich destylarni.

Drugi Edradour

Do niedawna najmniejsza, oraz jedna z najbardziej urokliwych destylarni w Szkocji – Edradour – mieszcząca się w miasteczku Pitlorchly, od 2018 roku zwiększa moce produkcyjne. Projekt budowy drugiej, bliźniaczej destylarni – Edradour II – zakłada wierną kopię aparatury destylacyjnej ze starego budynku. Obie destylarnie będą działały równolegle. Tym samym możliwe będzie skrócenie trybu pracy z sześciu do pięciu dni, równocześnie ze zwiększeniem produkcji ze 125 tys. l do 200 tys. l spirytusu rocznie. Powstaje także nowy magazyn leżakowania, dzięki któremu będzie możliwe przechowywanie 25 tys. beczek whisky zamiast 6 tys. jak do tej pory. Dzięki połączonej mocy obu destylarni, potencjalne moce produkcyjne (być może w przyszłości) sięgną 500 tys. litrów spirytusu rocznie. Jest to odpowiedz destylarni na stałe wzrastający popyt na whisky.

Czytaj więcej

Rozbudowa Glenmorangie

Destylarnia whisky Glenmorangie zapowiedziała rozbudowę i dodanie dwóch nowych alembików. Mają to być najwyższe alembiki w Szkocji. Powstanie także nowy budynek, w którym umieszczone zostaną kadzie zacierne i fermentacyjne. Prace budowlane rozpoczną się jeszcze w tym roku i zostaną ukończone w przyszłym. – To odpowiedź na wzrost zainteresowania naszą whisky, chcemy produkować więcej – powiedział prezes Glenmorangie, Marc Hoellinger.

Nisskosher

Wytwórnia Wódek Gatunkowych Nisskosher działa jako Zakład Gospodarczy Fundacji Rodziny Nissenbaumów. Powstała w 1990 roku. Początkowo firma działała w ścisłej współpracy z Polmosem Bielsko-Biała w ramach spółki Polnisskosher, wyroby miały wspólną dystrybucję. W tamtym okresie wprowadzono na rynek wódki: Kosher, Trojka, Szabasówka, Zytniovka, Arendarska, Dożynkowa, Dzięgielówka, Purim, Soniss, Piołunówka i Śliwowica 66, Passover Slivovitz i Passover Nissovka.

Czytaj więcej

Wódki Regionalne

Firma powstała w 2011 roku w Szczyrku, jako marka popularnego górskiego pensjonatu Gościniec Salmopolski. Kultywują tradycje regionalne Beskidów, gdzie najbardziej znanymi trunkami są warzonka i miodonka. W nazwach, recepturach i stylistyce trunków Wódki Regionalne nawiązują do tradycji góralskich. Linia wódek o nazwie Kurnwica obejmuje m.in.: Czysto Kurnwica, Prze Kurnwica, Staro Kurnwica, Czarno Kurnwica, Pieprzno Kurnwica, Expressowa Kurnwica. Ponadto wytwarzane są takie tradycyjne lokalne trunki, jak: Warzonka Zbójnicka, Przepalanka Zbójnicka, Wiśniowa Zbójnicka, Macidula, Miodonka, Śliwowa Gorzałka. Najnowszy koncept, to linia wódek Zajenbista: Zajenbista Polska Wódka, Zajenbista Góralska, Zajenbisty Bimber. Trunki zostały wpisane do Rejestru Produktów Regionalnych Ministerstwa Rolnictwa.

Czytaj więcej

Brown-Forman

to jeden z czołowych koncernów alkoholowych, amerykańska spółka o zasięgu globalnym z siedzibą w Louisville. Właściciel m.in. tak znanych marek jak: Jack Daniel’s, Gentelman Jack, Finlandia Vodka, Maximus Vodka, Woodford Reserve Bourbon, Canadian Mist, Early Times, Old Forester, Korbel Champagne, Chambord, Casa Herradura, Pepe Lopez, El Jimador i wiele innych. Działając w wielu krajach Brown-Forman zatrudnia obecnie blisko 4000 ludzi.

Czytaj więcej

Toorank

Firma Toorank Polska S.A. działa na rynku polskim od 1996 roku i prowadzi działalność polegającą na produkcji wyrobów wysokojakościowych, przeznaczonych dla wąskiego grona koneserów, produktów dla małych społeczności w mikroregionach. Dlatego od początku istnienia firma jest aktywnie zaangażowana w uczestnictwo w imprezach kulturalnych w całej Polsce prezentując wyroby regionalne, które sławią polskie regiony w kraju i za granicą.

Czytaj więcej

Old Polish Vodka

firma rozpoczynała działalność w 2007 roku, wprowadzając własną markę wódek pod nazwą Polska Kraina. Wytwarzane były na początku w Polmosie Józefów, później w Polmosie Sieradz. Na przełomie 2008 i 2009 roku powstała marka Bimber Vodka, początkowo głównie na rynek amerykański, obecnie dostępna w czterech wersjach w Polsce. Po upadłości Polmosu Sieradz firma przenosiła produkcję do kolejnych zakładów: Polanin w Środzie Wielkopolskiej, Huzar w Nowym Sączu i Surwin w Suchowoli.

Czytaj więcej

Na polski rynek alkoholi wchodzi nowy gracz

Na polski rynek alkoholi wchodzi BZK Alco – spółka działająca w ramach jednej
z największych w Polsce grup specjalizujących się w przetwórstwie produktów rolnych. Należą do niej m.in. Bakoma, Polskie Młyny, Komagra czy Bioagra. Firma wprowadza od razu kilka opracowanych od podstaw marek: Kazimierz Wielki, Senator Komorowski Organic Vodka, Waligóra oraz Janosik.

Czytaj więcej

Death’s Door

destylarnia powstała w 2005 roku, produkuje gin, wódkę i whisky w stanie Wisconsin na Washington Island. Używają wyłącznie lokalnych surowców – rosnących na wyspie zbóż, pszenicy ozimej i jęczmienia, oraz botaników, w tym odmiany dzikiego jałowca Juniperus virginiana, a także kolendry i nasion kopru. Ich gin, podobnie jak wódka, ma wyraźny aromat ziaren zbóż, jest tu kremowość, słodycz. Koper daje aromat podobny do anyżu, co jeszcze potęguje wrażenie słodkości. Moc – 47%.

Czytaj więcej

Wódki Raciborskie

zakłady gorzelnicze powstały w Raciborzu w XIX wieku. Po wojnie, na bazie gorzelni Schlesingerów, utworzono zakłady spirytusowe, które zostały włączone do struktur Polmosu. W latach 70. XX wieku zakład całkowicie przebudowano. Powstała przemysłowa gorzelnia melasowa. W roku 1987 produkcję w gorzelni zatrzymano ze względów ekologicznych, podjęto działania inwestycyjne w celu przebudowy zakładów na rozlewnię wódek. Produkcję wódek w Raciborzu rozpoczęto dopiero w 1991 roku. W 2006 roku Polmos Racibórz został sprywatyzowany, produkcja alkoholu i spirytusu była kontynuowana. Ponowna sprzedaż zakładów spirytusowych została dokonana w 2011 roku, nowy właściciel zdecydował o likwidacji zakładów, fabrykę wyburzono. W maju 2011 roku powstała nowa firma – Przedsiębiorstwo Przemysłu Spirytusowego Wódki Raciborskie Andrzej Kostyk, założona przez długoletniego dyrektora zakładów spirytusowych w Raciborzu. Obecny zakład produkcyjny mieści się na terenie raciborskiego browaru. Przy ulicy Opawskiej 67 w Raciborzu działa sklep firmowy.

Czytaj więcej