Szkocka destylarnia w Chinach

Firma Mengtai z Ordos w Mongolii Wewnętrznej, w Chinach, zamówiła w Szkocji kompletną destylarnią whisky – od kadzi zaciernej, fermentatorów, alembików, przez systemy sterujące, rury, zawory, z podłogą włącznie. Za montaż odpowiada Valentine International, za sprzęt produkcyjny Forsyths, a wartość kontraktu to 3 mln funtów – 35 ton cargo. Destylarnia ma zostać uruchomiona w Chinach jeszcze w tym roku. Mengtai Group zatrudnia 4300 osób, działa m.in. w branżach węglowej i energetycznej.

Wizyta w Engenho Novo

Destylarnia powstała w 2006 roku, ale używają dużo starszych sprzętów – kolumna i alembik mają po ponad 100 lat, to pozostałości po dawnej destylarni z Funchal – Engenho Torreão, wyburzonej, obecnie w tym miejscu jest park Santa Luzia. Butelkują rumy pod marką William Hinton, odwołując się do założyciela destylarni w Funchal. Hinton zaczął produkować rum z siku trzciny cukrowej już w 1845 roku, a zakład Engenho Torreão stanął w 1882 roku i był największym i najnowocześniejszym na Maderze, przetwarzali dziennie 600 ton trzciny cukrowej. Z czasem jenak produkcja się zmniejszała i w 1986 roku ostatecznie spadkobiercy Williama Hintona sprzedali miastu fabrykę. W 2006 roku jeden ze spadkobierców majątku Hintonów postanowił wznowić produkcję w położonej w górach strefie ekonomicznej Parque Empresarial da Calheta. Najpierw zaczęto produkować likiery, ale już rok później wznowiono destylację, przebudowując starą miedzianą kolumnę z Engenho Torreão oraz uruchamiając ponownie alembik.

Czytaj więcej

Wizta w Sociedade dos Engenhos da Calheta

Zakład powstał w 1952 roku, ale niektóre maszyny mają po 150 lat, pochodzą z innych destylarni z miasta Calheta, które w XIX wieku było stolicą maderskiego rumu, z uwagi na liczne plantacje trzciny cukrowej w okolicy. Ulokowany w starym budynku przy jednej z głównych ulic, ok. 200 metrów od oceanu. Pracują dwa miesiące w roku, przez resztę czasu jest to bezpłatne muzeum techniki. Destylują rum w kolumnie. Leżakują we francuskim, amerykańskim i portugalskim dębie oraz chętnie w beczkach po maderze, choć ponad 2/3 produkcji stanowią ich rumy białe Aguardente de Cana o mocy 40 lub 50%, sprzedawane wyłącznie lokalnie. Jako jedni z nielicznych wytwarzają też własne likiery na bazie rumu, a także miód z trzciny cukrowej, który także jest wykorzystywany do likierów (m.in. gęsta macia, czyli połączenie rumu z miodem) lub do popularnych koktajli poncha. Jest tu sklepik i sala degustacyjna.

Czytaj więcej

Wizyta w destylarni O Reizinho

Piękna mała destylarnia, prowadzona przez przemiłych ludzi, Florentino Ferreira mieszkał wiele lat w RPA, jego żona jest Bułgarką. Położona na wzgórzu w Gaula, niedaleko Santa Cruz. W 1982 roku ojciec założył destylarnię Florentino Ferreira, potem była przerwa, obecnie pracują nieprzerwanie od dziewięciu lat. Drewniana prasa do trzciny cukrowej ma ponad 100 lat i pochodzi z RPA. Fermentacja trwa 2-3 dni, z wykorzystaniem drożdży piekarniczych. Destylacja od marca do końca maja. Destylacja w miedzianych alembikach opalanych drewnem, w których bardzo trudno kontrolować temperaturę. Zbiornik ma 400 l, 1,5 godziny trwa destylacja. Moc spirytusu jest zawsze ręcznie kontrolowana. Zwykle po jednej destylacji jest 80%, redukują moc do 65% przed zlaniem rumu do beczek lub do kadzi. Biały rum leżakuje zwykle 6-8 miesięcy w stalowym tanku, beczki głównie po winach madera Część beczek udostępniają do leżakowania piwa typu stout – lokalna marka O Rei. Filtry są celulozowe, rumy są nie barwione, ręcznie butelkowane i etykietowane. Najstarszy rum mają sześcioletni. Rocznie wypuszczają mniej niż 10 tys. butelek rumu, poza Portugalią są na rynkach Francji i Wielkiej Brytanii.

Czytaj więcej

Listoke

Listoke Distillery Ltd to rodzinna firma, założona w 2016 roku w Listoke, w hrabstwie Louth. Mają własną destylarnię do produkcji ginu, wszystkie botaniki są lokalne, wśród nich jarzębina czy kora jesionu. Spirytus jest pszeniczny, wszystkie botaniki są razem destylowane jak w London Dry. Ich Listoke 1777 Irish Gin (43,3%) zawdzięcza nazwę dacie, kiedy miasteczko Listoke pojawiło się pierwszy raz na mapie. Intensywny zapach dzięgla, cynamon, kolendra. W smaku pieprznie, dużo igliwia, jałowiec, mięta, tymianek, jest też słodsza nuta owocowa, pomarańczowa. Finisz ostry i dzięglowy. Ich Listoke 1777 Pink Irish Gin (42%) ma bardzo lekki aromat słodkich czerwonych owoców, wyraźnie dzięgiel i jałowiec kolendra. Przy jego zestawianiu dodano malin i ziaren kakaowca, po destylacji przez 48 godzin macerowano kwiaty hibiskusa. Firma butelkuje też pod własna marką irlandzką whiskey. Listoke Wise Owl (43%) to trzykrotnie destylowana blendowana whiskey, destylaty pochodzą z Great Northern Distillery, beczki po piwach imperial stout, użyto trochę torfu przy słodowaniu. Aromat świeżo ściętej trawy, suszonego mniszka lekarskiego, piołunu, syropu na kaszel. Smak cierpki, wytrawny, wyraźne nuty chmielu, słodu, lekko wędzenia. W finiszu jeszcze więcej wędzenia – szynka, chleb sodowy, zioła, suszone trawy, suszony rumianek. Bardzo ciekawa whiskey.

Czytaj więcej

Rotovap

Rotary evaporator, po polsku – wyparka. Urządzenie laboratoryjne, działające poprzez wykorzystanie zmniejszonego ciśnienia w systemie odparowania cieczy. Ogrzewanie jest elektryczne, termostat reguluje temperatury, a przez to czas odparowania. Do zbiornika wodnego o niedużej pojemności (ok. 5 l) wlewa się roztwór cieczy (np. rozcieńczony do ok. 20-25% alkohol z botanikami), zbiornik wprawiany jest podczas pracy wyparki w stałe drgania, dzięki czemu cały czas roztwór jest mieszany, by nie doprowadzić do wrzenia. Unoszące się opary trafiają do szklanej wężownicy, gdzie następuje proces wychładzania. Opary – jak w zwykłej destylacji – tworzą różne lotne frakcje ze względu na różnice ciśnień i temperatur, co umożliwia odbiór pożądanych aromatów z umieszczonych w kolbie botaników lub maceratów. Ten sposób daje możliwość bardzo precyzyjnego odbioru interesujących aromatów. Cały proces jest sterowany komputerowo. Zapewnia pełne bezpieczeństwo wszystkich procesów związanych ze zmianami temperatur i ciśnień, a także czystość uzyskanej cieczy.

Czytaj więcej

Nowa destylarnia whisky w Walii

Penderyn otwiera nową destylarnię, w Północnej Walii, w miejscowości Llandudno. Uroczyste otwarcie odbędzie się 17 maja, koszt inwestycji to 5 mln funtów. Zakład został ulokowany w dawnym budynku szkoły Old Board School, pochodzącym z 1882 roku. Destylarnia zostanie wyposażona w aparat Faradaya (miedziany zbiornik połączony z kolumną). Ma tu powstawać whisky z nasyconego torfowym dymem jęczmienia. 1 czerwca otwarte zostanie centrum dla zwiedzających, planowany ruch to 60 tys. odwiedzających rocznie. Destylarnia będzie zatrudniać 17 osób, jej kierownikiem został Dafydd Pesic-Smith.

Czytaj więcej

Woodford Reserve podwaja produkcję

Brown-Forman rozpoczyna rozbudowę destylarni Woodford Reserve w Kentucky, koniec prac planowany jest na lato 2022. Dodane zostaną trzy alembiki, nowe kadzie fermentacyjne, zbudowana zostanie nowa leżakowania, w planach są też inne nowe budynki, jak np. centrum konferencyjne i szkoleniowe. Inwestycja pozwoli podwoić produkcję. W czasie prac budowlanych dotychczasowe alembiki będą pracowały pełna parą, rozbudowa nie wpłynie na dostępność whiskey Woodford Reserve.

Brown-Forman rozbudowuje destylarnię w Louisville

Rozpoczęły się prace nad rozbudową destylarni Old Forester w stolicy stanu Kentucky, Louisville. Inwestycja dotąd kosztowała ponad 5 mln dolarów, jednak nowe plany przewidują aż 95 dodatkowych milionów. Liczba kadzi fermentacyjnych zostanie podwojona, dodana zostanie nowa kadź zacierna, a także kolumnowy system destylacyjny. Powstanie tu także instytut badawczy nad amerykańskim białym dębem i jego wpływem na proces starzenia alkoholu. Destylarnia powstała przy Dixie Highway, w miejscu, w którym niegdyś działała Shively Distillery. Oryginalnie zbudowana w 1935 roku przez Old Kentucky Distillery Company, została w 1940 roku przejęta przez Brown-Forman.

Czytaj więcej

Bimber w Szkocji

Bimber Distillery z siedziba w Londynie ogłosiła plan budowy nowej destylarni whisky w Szkocji, w Dunphail, na wschód od Forres. Firma planuje także rozbudowę zakładu w Londynie. Właścicielem jest Polak, Dariusz Płażewski. Nowa destylarnia ma działać, jak w dawnych czasach, przy farmie, ma mieć własna podłogę do słodowania i tradycyjną suszarnię słodu, plany rocznej produkcji to 200 tys. l spirytusu. Jęczmień ma pochodzić lokalnych upraw, whisky będzie starzona w magazynie typu dunnage. Powstanie tu także centrum dla zwiedzających. Planowana nazwa to Dunphail Distillery. Polskim dystrybutorem Bimber Distillery jest Tudor House.

Glen Albyn

Destylarnia powstała w 1844 roku z inicjatywy James Sutherland, burmistrza Inverness. Poza Glen Albyn w Inverness, położonym nad słynnym Jeziorem Ness, działały także od 1807 roku Millburn i od 1892 roku Glen Mhor, obecnie nie ma już żadnej, wszystkie zostały zamknięte i wyburzone. Glen Albyn położona była przy wschodnim nabrzeżu Kanału Kaledońskiego, wodę czerpała bezpośrednio z Jeziora Ness. Przez krótki czas w latach 50. XIX wieku była zamieniona na młyn. W 1884 roku przejęta i rozbudowana przez spółkę Gregory and Co. W latach 1917-1919 roku w destylarni uruchomiono wytwórnię min morskich i torped. W 1920 roku przejęta przez firmę Mackinlays & Birnie Company, a w 1972 roku przez Distillers Company Limited (obecnie Diageo). Zamknięta w 1983 roku, potem wyburzona, dzisiaj jest tu market i parking. Była małą destylarnią, z jedną tylko parą alembików. Do 1980 roku miała własną słodownię. Używali torfowanego słodu, torf pochodził z bagnisk Dava Moor, leżących na wschód od Inverness.

Czytaj więcej

Kolejna destylarnia na Islay

Jeszcze w tym roku ma rozpocząć się budowa nowej destylarni na Islay. Za inwestycją kryje się spółka Elixir Distillers, której współwłaścicielem jest znana postać w świecie whisky, Sukhinder Singh, twórca m.in. The Whisky Exchange. Destylarnia powstaje na przedmieściach Port Ellen, będzie przy niej działało centrum dla zwiedzających. Nazwy jeszcze nie ujawniono.