Tormore to jedna z młodszych destylarni w Speyside, powstała w 1958 roku z inicjatywy ówczesnej grupy Schenley International – głównie z myślą o produkcji na potrzeby ich blendu Long John. Ładnie położona, w dolinie w pobliżu rzeki Spey, o potężnej kubaturze, przypomina z daleka bardziej górski hotel niż destylarnię. Budynki wokół przypominają szlachecki folwark, na szczycie dachu jest wieża zegarowa. Dopiero na tyłach głównego budynku znajdują się typowo fabryczne elementy. Architektem tej imponującej budowli był sławny sir Albert Richardson. Nad zielonym dachem góruje ogromny komin. Źródłem wody dla Tormore jest Achvochkie Burn.
Była to pierwsza nowa destylarnia whisky w Speyside zbudowana w XX wieku. Dopiero w 1960 roku z alembików popłynął pierwszy spirytus. Początkowo była wyposażona w dwie pary alembików, ale w 1972 roku rozbudowano moce produkcyjne do czterech par alembików. Fermentacja odbywa się w jedenastu stalowych kadziach. W 1975 roku Tormore została przejęta przez Whitbread & Co. wraz ze wszystkimi szkockimi aktywami Schenley. W 1989 roku kolejnym właścicielem została grupa Allied Domecq, a od 2005 roku właścicielem jest Pernod Ricard. Obecne moce produkcyjne to ok. 4,8 mln l, z czego niemal wszystko trafia do blendów, m.in. do Ballantine’s. Destylarnia nie jest otwarta dla zwiedzających.
Na przestrzeni lat było niewiele oficjalnych edycji whisky single malt z Tormore. Pierwszy raz została przedstawiona w serii Caledonian Malts w 1991 roku, jeszcze w czasach Allied Domecq. W 2004 roku pojawiła się Tormore 12YO. Już w czasach Pernod Ricard na rynek trafiły kolejne edycje: 10YO, 12YO, 14YO, 15YO (limitowany wypust) i 16YO. Jest natomiast sporo edycji od niezależnych bottlerów, jak: Signatory, Gordon & MacPhail, Scotch Malt Whisky Society, Cadenhead’s, Blackadder, Douglas Laing czy Samaroli.
