nowa receptura. Przyjemny aromat, połączenie wytrawnego soku z wiśni i rumu w stylu Jamajka (dużo estrów – kwasowość, nuty industrialne, drożdżowe). Ładnie się to razem komponuje. Smak słodki, nadal bardzo dużo rumu w ustach. Już nie sok, a syrop z wiśni, ale to jest naturalny smak polskiej domowej nalewki, wzbogaconej o rum. W porównaniu z poprzednią wersją – niebo a ziemia, nie ma tego, co mi w poprzedniej bardzo przeszkadzało, czyli uderzającego zapachu i smaku pestek, czyli głównie kwasu pruskiego, który eufemistycznie nazywany bywa smakiem migdałowym lub marcepanowym. Ta słodycz z rumem typu Jamajka tak samo dobrze się komponuje jak wytrawność w zapachu. Obniżona moc – tylko 24% (było 35%) – wcale nie przeszkadza, przeciwnie, w ustach ten poziom alkoholu doskonale uwydatnia owocowość, oczywiście na pewno pomaga tu cukier. Finisz jest deserowy, przywodzi na myśl ponczowe ciasto z nadzieniem wiśniowym. Konsekwentnie jednak pozostawia w ustach smak syropu naturalnie uzyskanego z owoców wiśni. Bardzo udana zmiana, także jeśli chodzi o butelkę, którą wieńczy korek ze złotą szeroką główką.
