26 października odbyła się degustacja prezentująca pięć różnych stylów meksykańskich alkoholi. Różnice związane z odmianami agawy, terroir, sposobami obróbki termicznej i pozyskiwania cukrów, fermentacji, destylacji. W przypadku sotolu mieliśmy do czynienia z innym surowcem – roślinami należącymi do rodzaju Dasylirion, przystosowanymi do życia na pustynnych i półpustynnych obszarach Ameryki Północnej. Próbowane alkohole są w Polsce dostępne w ofercie VEIS.
Calle 23 Tequila Blanco (40%)
Tequila, czyli meksykański destylat produkowany z soku rdzenia agawy niebieskiej (Agave tequilana Weber), uprawianej głównie w stanie Jalisco i wyznaczonych obszarach kilku sąsiednich stanów. Powstaje w wyniku gotowania rdzeni agawy, fermentacji uzyskanego moszczu, a następnie destylacji, zgodnie z meksykańskimi regulacjami dotyczącymi tej kategorii. Występuje jako tequila 100% agawy niebieskiej oraz tequila mixto, zawierająca co najmniej 51% cukrów pochodzących z agawy.
Calle 23 to marka tequili stworzona przez Sophie Decobecq, francuską biochemiczkę i inżynierkę, która przyjechała do Meksyku, by badać procesy fermentacji, a z czasem związała swoją karierę z produkcją destylatów z agawy. Własny projekt zaczęła rozwijać w 2003 roku, łącząc wiedzę o drożdżach i fermentacji z zainteresowaniem tradycyjną tequilą. Nazwa marki pochodzi od ulicznego szyldu Calle 23, który Sophie zobaczyła w Guadalajarze podczas świętowania pierwszych próbnych partii swojego trunku. Produkcja opiera się na niebieskiej agawie z wyżyn Los Altos w stanie Jalisco, gdzie rośliny dojrzewają przez 7-9 lat w warunkach sprzyjających uzyskaniu bogatego, owocowego surowca. Charakterystycznym elementem podejścia Sophie jest eksperymentowanie z fermentacją i doborem szczepów drożdży, pozwalające wydobywać odmienne cechy agawy w poszczególnych wariantach tequili. Podstawowa oferta obejmuje Blanco, Reposado i Añejo.
Aromat delikatny, nuty roślinne, delikatna miodowa słodycz, zielone orzechy włoskie, kwaskowe jabłka, pektyny. W ustach wytrawny miód, przyjemna, delikatna nuta agawy. Także finisz jest delikatny, bardzo elegancki – lekka słodycz i nuty woskowe, miodowe.
4.5/5
26,5/27/27,5/8=89
NODO Tequilana Blanco (40%)
Destylat z Agave Weber produkowany przez rodzinę Bañuelos w El Teul w meksykańskim stanie Zacatecas. Rodzina zajmuje się destylacją od lat 70. XX wieku, a projekt NODO nawiązuje do tradycyjnego stylu trunków z agawy, wytwarzanych przed upowszechnieniem przemysłowych metod produkcji. Nazwa marki oznacza No Denomination i odnosi się do położenia destylarni poza obszarem chronionej nazwy pochodzenia tequila, dlatego produkt nie może być prawnie określany jako tequila, mimo wykorzystania tego samego gatunku agawy i podobnej technologii.
Agawa jest gotowana w autoklawie, następnie rozdrabniana mechanicznie, a uzyskany surowiec fermentuje z udziałem dzikich drożdży. Destylat powstaje w procesie dwukrotnej destylacji w aparacie łączącym stal nierdzewną i miedź.
W aromacie delikatna, z nutami miodu i toffi, przełamanymi kwaskowymi, fermentacyjnymi akcentami, ziemistość i subtelna słoność. W smaku lekka, z nutami miodu, orzechów włoskich i melasy, przywodzącymi na myśl rum, ale także z wyraźniejszą goryczką, akcenty tytoniu, sadzy i taniczności. Finisz łączy melasową słodycz, miód i propolis z gorzką czekoladą, a także kwaskowatość, słoność i nuty suszonych śliwek oraz moreli. To nieoczywisty destylat z agawy, w którym słodkie, melasowe skojarzenia spotykają się z ziemistością, goryczką i mineralnym charakterem.
4.5/5
26/26/26/7,5=85,5
La Venenosa Raicilla Sierra Occidental Lote 51 (41,1%)
Raicilla to tradycyjny meksykański destylat z agawy, produkowany głównie w stanie Jalisco, z surowca pochodzącego z różnych gatunków agawy, m.in. Agave maximiliana, Agave inaequidens czy Agave angustifolia. Powstaje często w niewielkich, rzemieślniczych gorzelniach.
W przypadku tej raicilla surowcem są z uprawiane lokalnie agawy Agave maximiliana, zwanej również lechuguilla, pod nadzorem maestro tabernero Don Rubéna Peñi Fuentesa. Dojrzałe główki agawy wypieka się w piecu z cegły suszonej, opalanym drewnem dębowym, a następnie rozdrabnia i poddaje fermentacji z udziałem dzikich drożdży. Destylacja odbywa się jednokrotnie w tradycyjnym alembiku łączącym rozwiązania arabskie i filipińskie.
W aromacie jest sporo nut kwaskowych i gorzkich jabłek, brzoskwinie, nuty octanowe i woskowe. W ustach jest lekka dymność, nuty wędzenia, wędzone śliwki, ale też jabłka, agrest i nuty miodowe, słodkie. Finisz kwaśno-słodki, ziemisty, mineralny, nuta wędzonych ananasów, lekka słoność, lekka octowość i nuta anyżu.
4.5/5
26/26,5/27/8=87,5
Mezcal Derrumbes Oaxaca Lote 16 (47,7%)
Mezcal to tradycyjny meksykański destylat produkowany z fermentowanego soku lub moszczu uzyskanego z różnych gatunków agawy, zarówno dzikich, jak i uprawnych. Powstaje przez gotowanie rdzeni agawy, często w ziemnych piecach, co może nadawać mu charakterystyczne nuty dymne, następnie fermentację i destylację. Największym regionem produkcji jest Oaxaca.
Tutaj mamy rzemieślniczy mezcal z Santiago Matatlán w stanie Oaxaca, destylowany przez Javiera Mateo z agaw odmian espadín i tobalá. Agawy są poddawane tradycyjnemu prażeniu w ziemnym piecu, a następnie miażdżone kamiennym kołem tahona, fermentowane z udziałem dzikich drożdży i pulque, potem dwukrotnie destylowane. Destylacja w marcu 2024. Przed zabutelkowaniem destylat odpoczywał 60 dni w wielkich szklanych zbiornikach.
Aromat jest bardzo delikatny, dużo nut egzotycznych owoców – ananasy, papaje, mango. Bardzo delikatna ziemistość, mineralność i słoność. W ustach skórzastość, wyraźne nuty pieczonej agawy, dymu, smolistości, ale są też słodko-kwaskowe owoce. Finisz średnio-długi, słono-wytrawny, lekki tytoń, skóra, wędzone śliwki, śliwka sechlońska.
4.5/5
27,5/27,5/27,5/8,5=91
Sotol la Higuera Wheeleri Lote 42 (44,4%)
Sotol to meksykański destylat produkowany z fermentowanego surowca pozyskiwanego z roślin z rodzaju Dasylirion, zwanych hiszpańską nazwą sotol, a nie z agawy. Powstaje głównie w stanach Chihuahua, Durango i Coahuila poprzez gotowanie serc rośliny, fermentację i destylację w alambikach.
Tutaj mamy destylat z dwóch odmian sotolu, fermentowany z udziałem dzikich drożdży w drewnianych kadziach o pojemności 1000 l, a następnie podwójnie destylowany w miedzianym alembiku przez maestro Gerardo Ruelasa. Edycja liczy 1500 numerowanych butelek.
W intensywnym aromacie dominują smoliste, dymne i kadzidlane nuty, egzotyczne drewno oraz wilgotny tytoń cygarowy, uzupełnione miodową słodyczą, oleistością, ziołami i akcentem wędzonej szynki. W smaku gorzko-kwaskowy, z nutami grejpfruta, głogu, tataraku i pieczonego ananasa, którym towarzyszą wędzona słodka gruszka, wędzony kurczak w mole oraz wyraźne połączenie słodyczy i słoności. Finisz dość długi, dymny i słony, z goryczką albedo grejpfruta, gorzkich jabłek i migdałów, a także akcentem solonego karmelu.
4.5/5
27,5/27,5/27/8=90
