„Grappa & brandy. Storia e produzione dei figli del vino” to jedna z najbardziej kompleksowych współczesnych publikacji poświęconych dwóm destylatom powstającym z winogron. Autor, historyk alkoholi i specjalista w dziedzinie włoskiego dziedzictwa enologicznego, przedstawia temat znacznie szerzej niż tylko od strony technologii produkcji. Książka prowadzi czytelnika przez historię grappy i brandy od średniowiecznych początków destylacji, przez rozwój farmakopei i alchemii, aż po współczesny przemysł spirytusowy i kulturę konsumpcji.
Publikacja została uporządkowana w logiczny sposób. Pierwsza część koncentruje się na historycznym rozwoju destylacji oraz ewolucji obu trunków, ukazując ich miejsce w kulturze, medycynie i gospodarce. Kolejne rozdziały poświęcono surowcom wykorzystywanym do produkcji, procesom technologicznym, metodom destylacji, dojrzewaniu w beczkach oraz obowiązującym dawniej i obecnie regulacjom prawnym. Autor szczegółowo omawia również najważniejsze historyczne i współczesne przedsiębiorstwa, prezentując rozwój włoskiego gorzelnictwa na przestrzeni stuleci.
Dużym atutem książki jest połączenie wiedzy historycznej z praktycznym opisem produkcji. Piccinino wyjaśnia różnice pomiędzy grappą a brandy, opisuje znaczenie odmian winorośli, świeżości wytłoczyn, metod destylacji oraz wpływu rodzaju beczek na końcowy charakter destylatu. Nie ogranicza się przy tym wyłącznie do zagadnień technicznych – pokazuje również społeczne znaczenie grappy we włoskiej tradycji, przywołuje liczne odniesienia literackie i historyczne oraz opisuje przemiany sposobów jej spożywania na przestrzeni wieków.
W końcowej części publikacji znalazło się miejsce na wykorzystanie grappy w koktajlach. Autor przedstawia zarówno klasyczne receptury, jak i praktyczne wskazówki dotyczące komponowania drinków, pokazując, że destylat ten może być znacznie bardziej wszechstronny niż sugeruje jego tradycyjny wizerunek digestifu.
Mocną stroną książki jest bogata dokumentacja ikonograficzna. Liczne fotografie, reprodukcje dawnych reklam, archiwalne dokumenty i ryciny nie pełnią jedynie funkcji ilustracyjnej, lecz stanowią integralną część narracji, pozwalając lepiej zrozumieć rozwój włoskiej kultury destylacyjnej. Widać również ogrom pracy badawczej autora, który korzysta z historycznych źródeł, dawnych podręczników gorzelnictwa i dokumentów archiwalnych, tworząc opracowanie łączące walory naukowe z przystępnym stylem.
