Destylarnia umiejscowiona jest w małej wiosce Hohwarth u podnóża Wogezów, jest to najstarszy i największy producent whisky z Alzacji. Poza destylarnią, która normalnie nie jest dostępna dla zwiedzających, mają duże, bardzo ładne centrum turystyczne w Châtenois, z muzeum, barem, sklepem. Mają też kilka sklepów firmowych, m.in. na starówce w Colmar, w Strasbourgu czy w Baden-Baden (łącznie dziesięć sklepów firmowych we Francji i Niemczech).
Historia marki zaczyna się w 1958 roku, kiedy Fridolin Meyer skomercjalizował małą wiejską gorzelnię i wprowadził eau de vie na rynek w Val de Villé. Wkrótce rozpoczął też sprzedaż do renomowanych restauracji oraz eksport do Niemiec. W 1976 roku do ojca dołączył syn, Jean-Claude Meyer. W 2007 roku Meyer’s zadebiutował z pierwszą alzacką whisky single malt, destylowaną w tych samych aparatach Holstein, co eau de vie. Obecnie firmą zarządza drugie i trzecie pokolenie, czyli dołączyły wnuki Fridolina Meyera. W przypadku destylatów owocowych skupują owoce z okolicznych sadów, po destylacji eau de vie leżakuje 2-4 lat w stali nierdzewnej. Ich whisky jest leżakowana 6-7 lat, używają m.in. beczek po: sauternes, sherry, porto, bourbonie, winach burgundzkich czy alzackim pinot noir. Mają alembiki: o pojemności zbiornika 600 l i dwa po 1500 l, wszystkie połączone z krótkimi kolumnami, które są wykorzystywane przy destylacji eau de vie. Destylaty owocowe butelkują w trzech liniach: Grands Classiques, Grande Réserve i Variétés Rares. Poza eau de vie i whisky robią też m.in.: likiery, gin czy pastis.
