Talgar-Spirt to jeden z najstarszych zakładów spirytusowych Kazachstanu. Początki przedsiębiorstwa sięgają 1886 roku, kiedy kupiec pierwszej gildii Nikita Jakowlewicz Pugasow uruchomił w ówczesnej stanicy Sofijskiej zakład produkujący spirytus. Początkowa wydajność wynosiła zaledwie 400 litrów spirytusu na dobę. Zakład powstał w miejscu, które sprzyjało produkcji wykorzystującej lokalne surowce i wodę – u podnóża Zailijskiego Ałatau, nad górską rzeką Besogaczką.
W 1918 roku zakład został znacjonalizowany. W okresie radzieckim następowały kolejne modernizacje. W 1936 roku przeprowadzono dużą przebudowę, która kilkukrotnie zwiększyła możliwości produkcyjne. W latach 1951-1952 powstały m.in. kotłownia i instalację do oczyszczania i odzyskiwania dwutlenku węgla, która działa do dziś. W latach 1962-1964 technologię przestawiono na produkcję ciągłą. Historyczne materiały podają, że w 1964 roku faktyczna wydajność zakładu wynosiła już 14,5 tys. l spirytusu na dobę, a w 1970 roku produkcja osiągnęła ok. 4,5 mln l.
Istotnym etapem rozwoju była budowa własnej słodowni. Nowy wydział słodowniczy uruchomiono w 1983 roku. Zakład do dziś wykorzystuje własny słód jęczmienny. Ziarno przez ok. 10 dni poddawane jest słodowaniu, a na sitach jest mechanicznie obracane za pomocą starego mechanizmu.
Podstawą produkcji są zboża – przede wszystkim pszenica, ale również żyto i kukurydza. Do rozpoczęcia fermentacji wykorzystywany jest słód jęczmienny. Zakład zachował rzadko współcześnie spotykany klasyczny schemat produkcji spirytusu z surowców skrobiowych: przygotowanie ziarna, rozkład skrobi, fermentacja, destylacja i rektyfikacja. Wykorzystanie słodowanego jęczmienia w procesie fermentacji daje alkohol o bogatszym aromatycznie profilu.
Destylacja i rektyfikacja odbywają się w układzie trzech kolumn – warowa, spirytusowa i rektyfikacyjna. Kolumna rektyfikacyjna ma 70 półek, a instalacja pozwala uzyskać spirytus o mocy 96,5%. Zakład produkuje spirytus klasy Alfa i Lux.
Instalacja była również modernizowana w okresie postsowieckim. W latach 1997-1998 wymieniono kolumnę rektyfikacyjną oraz agregat warzelny. W 2004 roku zainstalowano kolumnę końcowego oczyszczania spirytusu, której zadaniem było dalsze podniesienie jego jakości.
Najbardziej niezwykłe W Talgar-Spirt jest park maszynowy – zaczynając od kotłów, przez pompy, zawory, zbiorniki. Część infrastruktury i urządzeń pochodzi z dawnych etapów funkcjonowania zakładu, niektóre maszyny mają nawet ok. 100 lat. Kręte żelazne i kamienne schody, ciasne urządzenia. Zachowały się dwie drewniane instalacje do chłodzenia wody. Zakład utrzymuje własne zaplecze techniczne. Jeżeli jakiś element starego urządzenia ulegnie awarii i nie można już kupić oryginalnej części, pracownicy wykonują ją w warsztatach samodzielnie na maszynach z lat 50. XX wieku. To pozwala utrzymywać przy życiu wyposażenie, które w wielu innych gorzelniach zostałoby dawno zastąpione nowoczesnymi urządzeniami.
Dzisiaj przedsiębiorstwo działa jako ТОО Талгар-Спирт, zatrudnia ok. 160 osób. Oprócz spirytusu sprzedaje m.in. wywar na paszę oraz oczyszczony dwutlenek węgla i olej fuzlowy.
